Diagnostyka i leczenie zespołu antyfosfolipidowego w ciąży

zawartość

  • Metody rozpoznania zespołu antyfosfolipidowego
  • Leczenie zespół antyfosfolipidowy



  • Metody rozpoznania zespołu antyfosfolipidowego

    Dla skutecznej diagnozy antyfosfolipidowyZespół jest ważnym kompleksowa ocena danych progresji choroby głównych objawów oraz badań laboratoryjnych. To sprawia, że ​​można właściwie ocenić ryzyko powikłań i przepisać niezbędnego leczenia w odpowiednim czasie. W prowadzeniu kobiet w ciąży i po porodzie, cierpiących na zespół antyfosfolipidowy, konieczność starannego monitorowania aktywności procesu autoimmunologicznego, stan układu krzepnięcia krwi, zapobiegania, diagnozowania i leczenia zaburzeń wynikających.

    Główne kryteria diagnostycznezespół antyfosfolipidowy są odniesienia do epizodów zakrzepicy żylnej i tętniczej, zweryfikowane dane z badań laboratoryjnych lub instrumentalnych. Ważną rolę odgrywa także dane dotyczące patologicznego przebiegu poprzednich ciąż:

    • poronienie przed 10 tygodniem ciąży z powodów niejasnych nieprawdopodobne, kiedy śmierć zarodka (płodu) z przyczyn genetycznych
    • śmierci płodu w zakresie powyżej 10 tygodni, przedwczesnego porodu, stanu przedrzucawkowego obecność ciężkich i niewydolności łożyska

    Laboratoryjne kryteria zespołu antyfosfolipidowego:

    • Obecność przeciwciał w krwi z klasy IgG lub IgM antykardiolipinę
    • Identyfikacja tocznia antykoagulant w osoczu krwi

    Sugerować rozwój zespołu antyfosfolipidowegomoże być w obecności choroby autoimmunologicznej, o charakterze powtarzającym się poronienia (nie związanych z endokrynologiczne, czynniki genetyczne, zaburzenia rozwoju narządów rozrodczych, organiczny lub funkcjonalna niekompetencja szyjki macicy) podczas wczesnego rozwoju stanu przedrzucawkowego, zwłaszcza ciężkich postaciach, niewydolności łożyska, niedożywienie płodu podczas poprzedniego ciąże, fałszywie pozytywne reakcje Wasserman.



    Leczenie zespół antyfosfolipidowy

    Diagnostyka i leczenie zespołu antyfosfolipidowego w ciążyW celu powstrzymania procesu autoimmunologicznegocelowości leczenie glikokortykosteroidami jest już w przygotowaniu do ciąży. Małe dawki prednizonem (5 mg) lub metipred (4 mg na dzień) mogą zmniejszać aktywność procesu autoimmunologicznego i zapobiegania łamania układu krzepnięcia krwi. steroidoterapii powinno być wykonywane w czasie ciąży iw okresie poporodowym jest 10-15 dni a następnie stopniowego wycofywania.

    W celu zapobiegania reaktywacji zakażenia wirusowegopacjentów przyjmujących glikokortykosteroidy u chorych z zespołem antifoslipidnym wydatki immunoglobuliny kroplówki dożylnej w dawce 25 ml na dobę (3 dawki). Wprowadzenie takich małych dawkach immunoglobuliny celowe w I trymestrze ciąży w okresie 24 tygodni przed pobraniem.

    Szczególną uwagę przywiązuje się do łamania korektyUkład krzepnięcia krwi. Po aktywacji płytek krwi mianowany środki przeciwpłytkowe - Dzwonki (75-150 mg na dobę), Trental (300-600 mg) lub teonikol (0045 mg dziennie). Kontrola koagulacji krwi należy je przeprowadzić 1 raz na 2 tygodnie.

    W przypadkach, w których aktywność patologiczneAktywność płytek krwi przy wzroście w osoczu i wygląd znaków połączyć wykrzepiania jest uzasadnione zastosowanie małych dawek heparyny (000 IU 5 2-3 razy dziennie, podskórnie). Czas trwania leczenia heparyny zależy od nasilenia schorzenia układu krwionośnego. Zastosowanie aspiryny w małych dawkach (80-100 mg dziennie) przyczynia się do wzmagania działania heparyny. W celu leczenia zespołu antyfosfolipidowego jest szeroko stosowany heparyny o niskiej masie cząsteczkowej. Stosowanie tych leków w małych dawkach nie wymaga ścisłej kontroli stanu krzepnięcia krwi, jak przy użyciu konwencjonalnych heparyny.

    Jako dodatkową metodę traktowaniazespół antyfosfolipidowy użyciu plazmaferezy. Zastosowanie tej metody przyczynia się do normalizacji reologię krwi, zmniejszenie nadmierna aktywacja układu krzepnięcia krwi, zmniejszenie dawki kortykosteroidów i heparynę, co jest szczególnie ważne w złej tolerancji. Główny efekt terapeutyczny plazmaferezy obejmują:

    • detoksykacja
    • poprawne właściwości reologiczne krwi
    • immunocorrection
    • Zwiększona wrażliwość na lek leku

    Szczególne znaczenie w leczeniu pacjentów zzespół antyfosfolipidowy się usuwanie w procedurze przeciwciał antyfosfolipidowych, kompleksów immunologicznych, immunogennymi białkami osocza, autoantygeny, które zmniejsza aktywność procesem autoimmunologicznym. Plazmafereza może być stosowany zarówno w postaci preparatu w ciąży i w niej i jest skuteczny w leczeniu pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym.

    Zostaw odpowiedź