Stwardnienie zanikowe boczne: czynniki ryzyka i chorobą

zawartość

  • Stwardnienie zanikowe boczne: częstość występowania i czynniki ryzyka
  • Jak następuje stwardnienie zanikowe boczne


  • Stwardnienie zanikowe boczne: częstość występowania i czynniki ryzyka

    Stwardnienie zanikowe boczne: czynniki ryzyka i chorobąStwardnienie zanikowe boczne (również znanyjako choroby neuronów motorycznych, choroba Charcota, w krajach anglojęzycznych - choroba Lou Gehriga) - powoli postępująca, nieuleczalna choroba zwyrodnieniowa układu nerwowego dotychczas nieznanej etiologii.

    Choroba charakteryzuje się postępującymUszkodzenie neuronu ruchowego, po paraliżu (niedowładu kończyn) i zanik mięśni. Na końcu drogi niewydolnością śmierć mięśni oddechowych. Stwardnienie zanikowe boczne należy odróżnić od tak zwanego zespołu ALS, które mogą towarzyszyć chorobom takim, jak kleszczowego zapalenia mózgu.

    ALS został po raz pierwszy opisany w 1869 roku przez Jean-Martin Charcot.

    Przyczyny stwardnienia zanikowego bocznego do tej pory nie są precyzyjnie określone.

    Zdecydowana większość przypadków nie są związane z dziedziczenia i nie może być pozytywnie nadana wszelkich czynników zewnętrznych (przeniesione chorób, urazów, środowiskowych, i tak dalej. N.).

    Każdego roku, 1-2 osób na 100.000 chorychstwardnienie zanikowe boczne. Z reguły choroba uderza ludzi w wieku od 40 do 60 lat. Od 5 do 10% pacjentów - nosicieli dziedzicznej postaci stwardnienia zanikowego bocznego; na wyspie Guam na Pacyfiku z zidentyfikowanego specjalnej postaci endemicznej choroby.



    Jak następuje stwardnienie zanikowe boczne

    Wczesne objawy choroby: skurcze mięśni, skurcze, drętwienie, osłabienie mięśni kończyn, wystąpienie trudności - również wspólny dla wielu innych powszechnych chorób, tak diagnozowania stwardnienia zanikowego bocznego jest trudne - dopóki choroba nie rozwija się do etapu zanik mięśni.

    W zależności od tego jaka część ciała uderzyło przede wszystkim wyróżnia się:

    • Stwardnienie zanikowe boczne ramiona (doTrzy czwarte pacjentów) rozpoczyna się zazwyczaj ze zniszczeniem jednej lub obu nóg. Pacjenci czują się nieswojo podczas chodzenia, sztywność w kostkę, potykając się. Rzadsze zmiany górnych kończyn, natomiast trudno wykonywać normalne czynności wymagających elastycznych palców lub szczotki wysiłki.
    • Opuszkowych stwardnienie zanikowe boczne przejawia trudności mowy (pacjent mówi "nos", donosowo, złe Kontrola głośności mowy w przyszłości ma trudności z połykaniem).

    We wszystkich przypadkach, osłabienie mięśni stopniowo obejmuje coraz więcej części ciała (formularz pacjenci gałkowej ALS może nie dożyć zakończenia niedowład kończyn).

    Objawy stwardnienia rozsianego to bocznych objawów uszkodzenia jak dolny i górny nerwów ruchowych:

    • Strata górnych nerwów ruchowych: hipertoniczność mięśni, hiperrefleksją tzw nienormalne Babińskiego;
    • pokonanie dolnego nerwu ruchowego: osłabienie i zanik mięśni, drgawki, mimowolne skurcze) fascykulacja (mięśnie.

    Prędzej czy później, pacjent traci zdolność doporuszają się niezależnie. Choroba nie wpływa na zdolności umysłowe, ale prowadzi do ciężkiej depresji w oczekiwaniu na powolną śmierć. W późniejszych stadiach choroby wpływa na mięśnie oddechowe, przerwy pacjentów Doświadczenie w oddychaniu, prędzej czy później, ich życie może być obsługiwane tylko przez wentylację mechaniczną i sztucznego karmienia. Zwykle wykrywanie pierwszych objawów stwardnienia zanikowego bocznego przechodzi do śmierci od sześciu miesięcy do kilku lat. Jednak znany astrofizyk Stephen Hawking (ur 1942) - jedyny znany pacjent z rozpoznanym wyraźnie stwardnienia zanikowego bocznego (w 1960 roku), których stan ustabilizował się w czasie.

    Zostaw odpowiedź

    Interesujące jest to,