Zespół Stevensa-Johnsona, przyczyny i leczenie

Ludzka skóra jest jednym z najbardziejperfect muszle ochronne, stworzone przez naturę. Ale czasami nie może chronić osoby z poważną chorobą, a ona staje się uszkodzenie docelowego. Dużym zagrożeniem dla błon śluzowych i naskórka jest zespół Stevensa-Johnsona.

proces chorobotwórczy jest uczulonypochodzenie - ostre pemfigoid rozprzestrzenia się w ustach, na śluzowych oczy i narządów moczowych. Patologia ta charakteryzuje się bardzo ciężką postać rozwoju i przebiegu.

Aby uzyskać więcej informacji na temat choroby wydany w 1922 roku. Po pewnym czasie choroba nadano nazwiska naukowców, którzy po raz pierwszy zidentyfikowany go. Nawet zespół Stevensa-Johnsona znane jako złośliwego wysiękowym rumień. Główną cechą kliniczną tej choroby skóry jest uważane za powstawanie ściśle określonych pęcherze wody na skórę i błony śluzowej pacjenta.

Jeśli mówimy o ograniczeniach wiekowych, syndromStevensa-Johnsona nie jest selektywny w tym względzie: choroba ma tendencję do hit osoby w każdym wieku. Szczyt zachorowań obserwuje się wśród ludności w wieku produkcyjnym od 20 do 40 lat, ale dzieci w ciągu pierwszych 3 lat, tylko kilka przypadków zostały zarejestrowane. przypada 2-6 przypadków na rok średnio o 1 mln. ludzi. Jak pokazuje praktyka, zespół Stevensa-Johnsona są bardziej podatne na człowieka.

Przyczyny choroby

Alergia, dermatologia, choroby skóry, zespół Stevensa-Johnsona

U podstaw tego zespołu jest reakcja alergiczna typu natychmiastowego. Wśród czynników, które mogą być prekursorem choroby, oznaczające:

  • środki pochodzenia zakaźnego;
  • leki;
  • choroby nowotworowej;
  • nieznanych przyczyn.

U dzieci, zespół Stevensa-Johnsona jest wynikiem infekcji wirusowych, takich jak prosty opryszczka, odra, świnka, Kurczaka ospy, adenowirus infekcji. Wśród punkcie bakterii czynników prowokujących gruźlica, Salmonellozy, a tularemia rzeżączkaWśród grzybiczych - trichophytosis, histoplazmoza i głębokiej grzybicy.

Najczęstszą przyczyną szybkiegosyndrom u dorosłych jest podawanie leków lub rozwoju raka. Wśród leków, zwłaszcza pod względem niebezpieczeństwa pojawienia ciężkich alergie leki przeciwbakteryjne, NLPZ, sulfonamidy i centralne regulatory układu nerwowego. Prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona jest zwiększona, jeśli pacjent został zdiagnozowany chłoniaka lub raka.

Jeśli dojdziesz do źródła choroby zawiodły i spowodował nieprawidłowy czynnik ten nie został określony, choroba jest wywoływana pacjentów idiopatyczną (o nieznanych przyczyn).

Obraz kliniczny choroby

Alergia, dermatologia, choroby skóry, zespół Stevensa-Johnsona

Aby potwierdzić lub wykluczyć obecnośćtraktowane przez dermatologa. Przede wszystkim, ekspert oceni dotychczasowy pacjenta charakterystyczne objawy tego zespołu, a następnie poprosi pacjenta w szczegółach, aby ustawić współczynnik, który spowodował rozwój patologii.

W celu potwierdzenia diagnozy "zespół Stevensa-Johnsona", stosowanie specjalnych metod diagnostycznych:

  1. Biopsja skóry. W wyniku analizy histologicznej pacjenta wykrywa umierających komórek naskórka, pęcherzy podnaskórkowych i ustawić limfocytarne infiltracji.
  2. Analiza kliniczna krwi. Dane te stwierdzenia istnienia oznak reakcji zapalnej, procedura krzepnięcia potwierdza zaburzenia krzepnięcia krwi, w wyniku czego Analiza biochemiczna krwi становится явной низкая концентрация белков. Особое внимание обратит специалист на данные иммунологического исследования крови, которое при наличии синдрома Стивенса-Джонсона непременно покажет резкий скачок вверх количества Т-клеток и специфических антигенов.

Jeżeli badań lekarskich nieruchomychbędzie miał wątpliwości co do ważności diagnozy, pacjent będzie narażony na dodatkowe analizy, wśród których znajdują się coprogram, biochemiczne badanie moczu, USG nerek i pęcherza moczowego, Zimnitsky próbek, badanie rentgenowskie płuc. Czasami badanie diagnostyczne udział innych lekarzy o wąskiej specjalizacji - urologa, nefrologa, okulista, laryngolog i pulmonolog.

Leczenie chorób

Alergia, dermatologia, choroby skóry, zespół Stevensa-Johnsona

Nasza strona internetowa odnotowuje, że w leczeniu zespołu prognozyStevensa-Johnsona na ogół pozytywne. Pod wpływem intensywności odpowiednich do terapii kombinacji ciężkich objawów zwykle przechodzi do spadku po 8-10 dniach od rozpoczęcia leczenia. Po pewnym czasie i wraca do normalnej temperatury ciała i skóry i śluzówki zapalenia zewnątrz.

Как правило, значительное улучшение состояния больного или полное его выздоровление наступает примерно через 1 месяц. Невзирая на степень тяжести заболевания, проявления синдрома на коже проступают чередующимися приступами: то уменьшаются, то воспаляются вновь. Так происходит в течение 2–3 недель ответственного лечения. После окончательного выздоровления о синдроме Стивенса-Джонсона человеку еще долго будут напоминать пятнышки алопеции (места, лишенные волосков) на бровях и ресницах. Как уже было отмечено, прогноз нельзя назвать благоприятным, если течение основного заболевания у пациента осложняется лейкомой роговицы глаза, слепотой или появлением синехий.

Podstawą leczenia zespołu Stevensa-Johnsonadokonać dużych dawek glikokortykosteroidów hormonów. Od jamy ustnej pacjenta, często jest poważnie ograniczona pęcherze podawanie leków przez wstrzyknięcie nie. Stopniowo zmniejszać dawki leków, istnieje wyraźna poprawa stanu zaraz po ofiary zdrowia.

Aby oczyścić krew toksycznych odpornościowegokompleksy, które pojawiają się z rozwojem zespołu, pacjent poddawany jest w błonie plazmatycznej kaskady filtracji hemosorption, immunoadsorpcję i plazmaferezy.

Równie ważne dla ludzkiego odzyskuPosiada bogate reżimu picia i normalizację codziennej diurezy. W odniesieniu do ogólnego wzmocnienia organizmu pacjenta preparaty multiwitaminowe wyznaczyć z obowiązkowym obecności wysokich dawek wapnia i potasu. Profilaktyka infekcji wtórnej przeprowadza się stosując miejscowa i ogólnoustrojowa antybiotyki,

Zostaw odpowiedź

Interesujące jest to,